Barcelona olmadan asla!

Euroleague kuraları çekildi. Tıpkı geçen sezon olduğu gibi Barcelona ve Siena'nın grubuna düştük. Siena ve Barcelona'nın gücünden ziyade son iki torbadan gelen takımların çantada keklik olmaması C grubunu zorlu bir grup haline getirebilir. Zira seri başı takım bütün maçları kazanacak kadar güçlü olduğu sürece bir rahatsızlık vermiyor. Diğer taraftan Erman Kunter'in çalıştırdığı Fransa şampiyonu Cholet Basket ve her zaman tehlikeli bir takım olan Cibona son iki torbadan çekilebilecek en güçlü iki takım bana göre.

Bu tabloya göre zorlu bir Euroleague grubu bizi bekliyor. Özellikle idari ve teknik kadrosu yenilenen, birçok yeni oyuncusu olan bir takım olduğumuz için sezon başında göstereceğimiz uyum en büyük soru işareti. Şimdiye kadar atılan adımlar ise takımın geçen sezon olduğundan çok daha dengeli olacağını gösteriyor. Bu grupta Cholet Basket ve Cibona deplasmanlarından galibiyet çıkarmak belki kolay olmayacaktır ama Barcelona ve Siena gibi takımlara en azından Abdi İpekçi'de diş geçirebilecek sertliğe ulaşmamız uzak bir ihtimal gibi gözükmüyor.

Regal FC Barcelona (İspanya)
Montepaschi Siena (İtalya)
Lietuvos Rytas (Litvanya)
Fenerbahçe Ülker
KK Cibona Zagreb (Hırvatistan)
Cholet Basket (Fransa)

Taraftarlar açısından Aydın Örs'ün Fenerbahçe basketbol tribünleri için önemli bir motivasyon kaynağı olduğunu ispatlamak için bundan iyi bir zaman düşünemiyorum. Umarım atılan bunca olumlu adımdan sonra uyuşukluğumuz son bulur. Aydın Örs'ün teknik kadroda değil de idari kadroda yer alması, son 5 sezonda 4'üncü kez Barcelona'yla eşleşiyor olmanın verdiği can sıkıntısı gibi yeni mazeretlere de kapımız açık tabi.

Foto: euroleague.net

Teslimiyet

Açılışı Barcelona hezimetiyle yaptık. Son çeyrek dışında maça ara ara bakabildim. Oyunun her alanında kötüydük. Hücumda pas alışverişlerini iyi yaptığımız zamanlarda da çok müsait atışları değerlendiremedik. Onun dışında zaten istatistikler büyük ölçüde fikir veriyor. (Fenerbahçe 59-82 Barcelona) Barcelona'nın ribaundlarda 41-25, iki sayılık atışlarda %70-%40 'lık üstünlüğü kağıt üzerindeki pota altı üstünlüğünün biraz da abartılı bir şekilde sayılara dökülmüş hali. %45'lik berbat serbest atış yüzdesi de kronik rahatsızlığımız.

Rasim Başak veya Preldzic'in 4 numarayı bu seviyede taşıması çok zor. Mirsad'ın sakatlığı bu eksikliği çok açık bir şekilde gözler önüne serdi. İşin ilginç tarafı kısa rotasyonunda 4 numaradaki kıtlığın tam aksine limitleri zorlayan bir zenginlik var. Öyle ki, 4 numarada adam eksikliğinden, kısalarda da zengin rotasyonda rollerin tam olarak oturmamasından takımda hepten bir dengesizlik hakim.

En üzücü olan da bu senenin Avrupa'da şampiyonluk adaylarından Barcelona ile karşılaşırken Abdi İpekçi'de kıpkırmızı koltuklara karşı oynamak. Yönetiminden, birilerine inat maça gitmeyenine kadar herkesin bunda payı var. Özellikle Avrupa Yakası için yeterince merkezi bir salonda takımın boş tribünlere oynamaması gerekiyor. Bunun çözümü için de Ataşehir'deki salonun yapımını beklemeye gerek yok, Abdi İpekçi saatler önce kapıların kapandığı maçları yine bu taraftarla gördü. Bunu çözmeye şimdiden başlamak gerekiyor. Bu sorun Abdi İpekçi'de çözülemiyorsa, yeni salonda çözüleceğinin de garantisi yoktur.

Avrupa'nın kalburüstü bir takımı haline gelmişken tribünlerin Efes tribünlerini andıran görüntüsü Barcelona yenilgisinden, 4 numara yokluğundan veya uyum probleminden daha önemli. Çünkü bu sorunun nasıl düzeltileceği tam olarak bilinmediği gibi, bu yönde herhangi bir adım da atılmıyor. Şunu açık bir şekilde görmek gerekir ki, takımın kırılganlığında, kendi sahasında ilk periyotta teslim olmasında, Euroleague'deki genel başarımıza oranla en kötü iç saha performansı olan takımlardan biri olmamızda en büyük etken budur. Sözün özü, Fenerbahçe'nin Abdi İpekçi'de yenilmesi büyük bir olay olmalı, rakip ister Euroleague şampiyonu olsun, ister NBA takımı.